Olhão stad aan de Ria Formosa


Olhão

Op ongeveer 8 km van Faro ligt het vissersdorp Olhão, het Afrika in Europa. Het ligt aan het natuurgebied Ria Formosa.
De oude stadskern, de wijk Barreta, aan de havenkant, doet ‘Moors’ aan, hoewel het gebouwd werd in de 18de eeuw.

De oude stad werd gebouwd door zeemannen en vissers, die zich lieten inspireren door de Moorse bouwstijl van het nabije Afrika. De kubusvormige, witgekalkte huisjes en hun gestapelde terrassen zijn typisch voor deze stijl.

Naar de stad wordt dan ook verwezen als “cidade cubista”. Het rondpunt aan de belangrijkste toegang tot de oude stad illustreert deze naam.

Olhão is waarschijnlijk het enige stedelijke gebied in Europa dat volledig door Europeanen werd gebouwd met Moors architecturale invloeden.

De stranden bevinden zich op de eilanden voor Olhão en zijn met de veerponten te bereiken
(Zie stranden)

 

 

Plan oude centrum

 

Biblioteca

Het oude hospitaal

Het gebouw werd recent, volledig gerestaureerd en de bibliotheek heeft er een onderkomen gevonden sinds 28 maart 2008. Het gebouw kreeg een echt sociale functie en er worden dan ook regelmatig exposities, voordrachten, optredens ed georganiseerd.

 

Sociedade Recreativa Olhanensa

Gebouwd in de 19de eeuw maar pas in de 20ste eeuw vestigde de recreative verening zich hier. De vereniging werd opgericht in 1885 en was de eerste van zijn soort in de Algarve en de 4de oudste in heel Portugal. Enkel de hogere klasse werd toegelaten. Het toetreden kon enkel via stemming door de leden die anoniem een witte of zwarte bal in een zakje deden. Een enkel zwart balletje in de zak was voldoende om de kandidaat te weigeren. Door de zeer elitaire houding van de vereniging werd er al snel een andere vereniging opgericht door en voor al de geweigerde kandidaten.
De carnaval parties van de vereniging waren bekend voor hun extreme levendigheid.
Achteraan het gebouw is een groot terras waar een openlucht cinema filmen toonde tot in de jaren 1980.
Allhoewel het heel wat van zijn glorie verloren heeft wordt het gebouw sinds kort weer heringericht door sommigen van de leden. De vereniging promoot meerdere activiteiten zoals theater, dans, kunstklassen, alternatieve markten, jam sessies, en thematische tentoonstellingen. Het terras is open voor het publiek en er is een koffiebar voor snacks en drank.

 

Igrea Matriz Sra do Rosário

Aan het Praça da Restauraçäo ligt de parochiekerk
Igreja Matriz de Nossa Senhora do Rosário, 1698 - 1722,
die in 17 jaar tijd door de vissers werd gefinancierd en gebouwd.
Het is de grootste kerk in Olhão en het tweede gebouw dat
in steen werd opgetrokken.
Het heeft een Barok/Rococo voorgevel met gekrulde decoraties. In het centrum een wapenschild geflankeerd door engeltjes.

 

Binnen zijn vooral het Barokke vergulde altaarstuk
en de vergulde zijkapellen belangrijk.
De standbeelden dateren uit de 18de eeuw.

Waarom staat er een heks op de kerktoren?

Heksen werden in de middeleeuwen als windvanen gebruikt ter bescherming.
Overvliegende heksen zagen dat er op dat dak al een heks zat en zouden dan doorvliegen om ergens anders te landen.

Deze traditie werd bewaard.

Op de muur van de toren staan een zonnewijzer en een inscriptie.
“Deze nieuwe tempel werd gefinancieerd en gebouwd door lokale zeemannen in een tijd dat ze zelf in eenvoudige hutten leefden. 1698”

 

De achterzijde van de kerk is imposanter en kijkt uit op de hoofdstraat van Olhão, de Avenida da República.
Je vindt er ook de Capela Senor dos Aflitos.

Vanaf de klokkentoren heb je een mooi panorama over de wirwar van steegjes en kriskras gebouwde huisjes.

Er is een klein (1 klein kamertje) museum waar de kerkschatten kunnen bewonderd worden. Waaronder een beeld van de patroonheilige van Olhão Nossa Senhora de Rossario.

Toegang tot de toren en het museum vraag je aan de beambte in de kerk

 

Capela Senor dos Aflitos

Aan de achterzijde van de Igrea Matriz N.Sra do Rosãrio
vind je een merkwaardige kapel waar de vissersvrouwen bij storm
om de behouden terugkeer van de mannen bidden.

Men bidt er ook om genezing van gewonden en zieken,
waarvan de vele opgehangen offerandes getuigen

 

Als het donker is kun je op de gevels
van de kerk deze kleine gekko’s vinden.
Eens gevonden zie je ze ook op andere gebouwen in de stad.

 

 

Capela N. Sra. da Soledade

Wordt ook “de kleine kerk” genoemd.
Een eenvoudige visserskerk van begin 17de eeuw en het eerste stenen gebouw van de stad. Sobere ornamenten sieren het portaal.
Reeds in de 14de eeuw was hier een kerk.
Aan de ingang bevindt zich een oude bron die nog steeds gebruikt wordt voor het wassen van de overledenen.
Deze kerk wordt enkel gebruikt voor het waken bij en groeten van, overleden inwoners van Olhão.
De kerk is niet toegankelijk voor het publiek.

 

Casa do Compromisso Marítimo - Musea da cidade

museu

De vissers en andere zeemannen van olhao riepen hun eigen gilde in het leven in 1765 en richten dit huis van de Maritieme Verbintenis op. Het gebouw opende zijn deuren in 1771.
De leden betaalden een lidgeld waarmee ze in tijden van ziekte of honger geholpen werden.
Onder hun beheer werd ook een kapel opgericht in de Igrea Matriz, opgedragen aan “Nossa Senhora de Conceiçao” (onbevlekte ontvangenis)

Het gebouw heeft een sober en eenvoudige gevel. Boven de deur een beeld van de patroonheilige van de gemeente “Nossa Senhora do Rosário”.
Twee inscripties ivm de volksrevolutie van 1808, flankeren de deur. Het dak bestaat uit twee puntdaken.

Sinds 16 juni 2001 is in dit gebouw het stadsmuseum met expositieruimte gevestigd, nadat de gemeente de nodige herstelwerkzaamheden uitvoerde
aan het historische gebouw.

Cultura intensiva
Designforefuture 2009

 

 

Olhão Zona Historica

De historische zone van Olhão bevindt zich tussen de Barreta, gevormd door de kernen Gaibéu en Manuel Lopez in het westen en de Bairro do Levante in het oosten.
Je vindt er de kubusvormige witte huizen, met hun met banden afgewerkte ramen en deuren, de dakterassen en uitkijktorens, die het geheel een eigen unieke stijl geven.
De verborgen hoekjes, steegjes, straatjes en smalle doorgangen, soms met bogen zoals die van de “Abraços” en die van “Sete Cotovelos” zijn typerend voor deze zone.

 

Mercados Municipal Olhão

Een bezienswaardigheid is de visafslag in de overdekte markthallen.
Een rood gebouw met ronde hoektorens, aan de waterkant.
Gebouwd in 1915 en gerenoveerd in 1997.
Het geheel is een attractief schouwspel.

 

Een hal met fruit, groenten en vleesstanden, de andere hal met vis

 

Elke zaterdag staan er ook rond de hallen heel wat kraampjes.

 

Zona Riberinha

Groene zone

Aan weerszijde van de mercados strekken zich groene zones uit, respectievelijk o Jardim do Patrão Joaquim Lopes van 1967 naast de groentehal en o Jardim do Pescador Olhanense van 1984 naast de vishal.
De twee zones vormen een groene esplanade langs de dijk van Olhão.

De stranden bevinden zich op de eilanden voor Olhão en zijn bereikbaar met de veerpontjes.

 

 

Tijdens de warme zomermaanden is het er ‘s avonds gezellig druk.
Als de zon ondergaat en de temperatuur zakt tot zo’n 22°C komen ouders met hun kleine kinderen naar de speeltuintjes, jong en oud geniet er dan van een wandeling langs de dijk, gezellig samenzitten op de banken in de parkjes of genieten van een verfrissing op één van de talrijke terrasjes.

De vele restaurantjes zitten tot laat in de avond (nacht) vol.


Dancings of dergelijke zijn in Olhão niet te vinden. Jongeren vinden mekaar ...in de parkjes.

 
 

Activiteiten

Festivals

Beurzen en markten

Optredens

...

Regelmatig is er animatie voorzien, optredens van lokale bandjes, gekendere artiesten of een heus festival.

De stad doet heel wat moeite om (gratis) evenementen te organiseren, zoals het optreden van Mariza, een bekende Fado zangeres.

Algarve digital

 

Je kunt er ook op het internet. Olhão stelt een gratis Wifi zone ter beschikking via “Algarve digital”.
De verbinding voldoet voor het nakijken van je mail en wat surfen op het net. Downloaden of uploaden van grotere bestanden kan niet. Daarvoor is de verbinding te traag en ze wordt ook regelmatig afgebroken.
Rond 24u is het uit met de pret dan wordt de toegang afgesloten tot de volgende dag ... of zo.

De jachthaven

De jachthaven is zeer gunstig gelegen vlak voor het oude centrum.

Caíque Bom Sucesso

Een, zo natuurgetrouwe als mogelijke, replica van de vissersboot die op 6 juli 1808 richting Brazilië vertrok, om koning D. João VI te melden dat het volk in opstand gekomen was en de troepen van Napoléon verdreven waren.
Minder dan drie maanden later, op 22 september, kwam “O Bom Sucesso” in de haven van Rio de Janeiro aan.
De zeemannen staken de Atlantische Oceaan over zonder kaarten of orïentatie apparaten. De oorspronkelijke boot was tussen de 15 à 20 meter lang en 3 à 4 meter breedt. Er waren 17 mannen aan boord, allen vissers van Olhão.
Als dank verkreeg het dorp op 15 november 1808, de rang van “Vila de Olhão da Restauração” .

Van april tot oktober kan je inschepen voor een rondvaart door de Ria Formosa.
Info via het toeristisch kantoor.

 

Kerkhof

 

Ecoteca

Chalé Dr. João Lúcio

Trata-se de uma construção do século XX (1916)é um edifício com três pisos , quadrangular, sem frente nem traseiras. O Chalé possui quatro entradas distribuídas pelos pontos cardeais : a escadaria a norte tem a forma de peixe, a sul de guitarra, a nascente de violino e a poente de serpente , cada uma delas com o seu significado . Assim o peixe representa a água, a guitarra o fogo, o violino o ar e a serpente a terra. A casa outrora pertença do Dr. João Lúcio ,( advogado e poeta) , figura mitíca e carismática de Olhão, nunca foi por ele habitada pois em 1918, joão Lúcio morre vítima de pneumonia.

Actualmente e após a sua recuperação o Chalé João Lúcio alberga a Ecoteca Museu, que se encontra englobada na Rede Nacional de Ecotecas e tem como objectivos a criação de espaços mobilizadores dos cidadãos para a discussão de problemas ambientais bem como a educação ambiental.

 

Ecoteca / Museu João Lúcio

Edifício construído por João Lúcio, ilustre poeta e advogado olhanense. O chalé situa-se na Quinta de Marim, foi construído no início do séc. XX (1916). Apresenta uma arquitectura singular, destacando-se as escadas exteriores com formas características- peixe, guitarra, violino e serpente. O edifício foi recuperado pelo Instituto de Conservação da Natureza, sendo instalada, a partir de 1997a Ecoteca / Museu João Lúcio, integrando o desenvolvimento de actividades de educação ambiental e o núcleo museológico.

 

 

District Olhão

Het district Olhão heeft 5 deelgemeenten,
Olhão, de hoofdstad, Quelfes, Pechão, Fuseta en Moncarapacho.
Het gebied strekt zich uit vanaf de Ria Formosa, een beschermd natuurgebied aan de kust, tot de Barrocal, een heuvelachtige regio.
 

Pechão

Igreja de São Bartolomeu

Deze kerk werd gebouwd van een oude kapel uit de vijftiende eeuw, die behoorde tot de Orde van Santiago.
Het is de huidige parochiekerk van Pechão.
De kerk werd verbouwd in het midden van de XVIII eeuw. Uit deze periode stamt de imposante voorgevel en een interieur waarbij vooral het altaarstuk opvalt, ontworpen door Gabriel Mestre Domingos da Costa, een kunstenaar uit Faro.
Ook de altaren aan weerszijden van de middenbeuk verdienen aandacht, beschilderd polychroom hout, met een marmer uitzicht.

Quelfes

Ponte Romana

Origem romana é constituída por um arco de volta perfeita, tem uma extensão de 23,65 m. Foi sendo restaurada ao longo dos tempos, sofrendo várias reconstruções. É considerada imóvel de interesse público. Neste local, em 1808, deu-se o confronto entre o povo de Olhão e as tropas napoleónicas, levando à sua expulsão.

The Bridge of Quelfes
Th e Heritag e of the Month
Known as the Old Bridge of Quelfes or simply the
Roman Bridge is a monument that is closely connected
to the uprising carried out by the people
of Olhão, against the French domination in 1808,
due to the confrontation between Junot french
troops and a portuguese group from Olhão and
Moncarapacho and in the surroundings of this
place. The outcome was favorable to the locals
who managed to drove out the French troops.
It’s made of stone with a round arch, however, it
lost over the centuries its main features, as a result
of some repair works with the introduction
of new materials, making it difficult to precise a
date for its construction.
On July the 17th of 1990 was raised to Monument
of Public Interest.

Igreja Matriz

O portal principal, em estilo renascença (séc. XVI) é muito singelo, a porta lateral é gótica. O interior é amplo, com três naves. A capela-mor apresenta um arco do período de transição manuelino para a renascença, decorado com cachos de uvas e parras, uma abóbada nervurada com florões (séc. XVI). Integra imagens do séc. XVIII.

 

Moncarapacho

Museu Paroquial

Anexo à Capela do Santo Espírito, funciona o Museu Paroquial, possui importantes peças arqueológicas e uma colecção religiosa dos séculos XVI a XXIII. De destacar a colecção de 45 peças do séc.XVIII que representam a adoração do Menino.

Anexo à Capela do Espírito Santo integra, para além de um conjunto de interessantes peças de arqueologia, uma valiosa colecção de imaginária religiosa dos séculos XVI a XVIII. É porém o presépio napolitano do século XVIII a principal a do atracção do Museu.

Composto por um total de 45 peças, as figuras com a cabeça em terracota e os membros em madeira, estão sumptuosoamente vestidas com trajes da época, a que não falta a presença da prata e do ouro, representando a adoração do Menino Jesus.


 

Igreja Matriz de Moncarapacho

A igreja foi construída pela população em honra da Nª Sra. da Graça no séc. XV. A porta principal representa uma das mais belas obras da arte renascentista do Algarve, apresentando um grupo de esculturas cujo tema é a Anunciação, com imagens dos Apóstolos São Pedro e São Paulo. No interior destacam-se as pinturas da Capela das Almas, do Calvário e Santo António, assim como imagens dos séculos XVII e XVIII, destacando-se a Nª Sra. do Rosário e do Senhor da Paciência.


Igreja Matriz de Moncarapacho

Edificada no século XV, pelos habitantes de Moncarapacho em honra de Nossa Senhora da Graça onde se salientam os elementos romano-góticos e as nervuras de algumas abóbadas indicam a sua origem medieva.

O seu portal principal é considerado como uma das mais belas obras da arte renascentisita (SEC.XVI) do Algarve, sendo dominado pelo grupo escultórico da Anunciação e pelas imagens dos apóstolos de São Pedro e São Paulo.

No interior merecem especial referência às pinturas da Capela das Almas, do Calvario e de Santo António e o nucleo de imagens dos séculos XVII e XVIII, com destaque para as da Nossa Senhora do Rosário e do Senhor da Paciência.

Ermida do Senhor Santo Cristo de Moncarapacho

Ermida do Senhor Santo Cristo ou Capela do Espírito Santo.

Local de grandes peregrinações provenientes de todo o Algarve nos séculos XVII e XVIII, guarda desse período um valioso património.

Construção Barroca do século XVIII de grande simplicidade. O seu interior é revestido por azulejos policromos do tipo tapete do século XVII, telas do mesmo século representam cenas da Natividade e um Coração de Jesus, o seu altar é em talha dourada, com imagens do século XVIII, onde se destaca uma valiosa grade em Pau Santo (SÉC. XVII).

Capela do Espírito Santo Moncarapacho)

Arquitectura simples e barroca, salientam-se, no seu interior, os azulejos coloridos do século XVII e pinturas representando o Coração de Jesus e a Natividade. Apresenta imagens do séc. XVIII, uma representando a Santa Catarina e outra São Francisco. Na capela principal encontra-se um retábulo que representa a Paixão de Cristo.

Igreja da Misericórdia de Moncarapacho

Destacam-se no altar principal seis telas do final do séc. XVI, representando cenas da vida de Cristo.

 

Edifício construído no séc. XVIII, denominada como a “igreja pequena”. No seu interior destaca-se a imagem de Santa Luzia, sendo os retábulos do séc. XIX.
Igreja Paroquial da Fuzeta - integra imagens do séc. XVIII. O seu adro é um miradouro sobre a vila, com deslumbrante vista sobre a Ria Formosa e do mar.

 

The watchtower of Quatrim

The Municipal Museum proposes this month, a visit to a monument located in the Parish Council of Olhão - the Watchtower of Quatrim.

This quadrangular structure still presents some monumentality, which results in the existence of three elevations and two gargoyles located in the central façade, being its construction mostly composed of masonry and plastered stone.

its main role was the surveillance and assistance of the populations which inhabited the surrounding fields. But also, due to its location and eleva- tion, it was possible to see the Ria Formosa, the island of Armona and the Tower of Marim.

Chronologically some studies point to the XVI th century, or even the XVIII th century as probable dates for its construction.